Baketik-ek eta Tau Fundazioak Afrikari buruzko II. astea antolatu dute Arantzazun, Afrikan giza duintasunaren alde, Euskal Herrikoa bezalako gizarte zibil europear batetik garatu litezkeen proposamen zehatzak biltzeko asmoz. Helburu honekin bi lan-ildo marratu dira. Alde batetik, astelehenetik ostiralera Mbuyi Kabunda irakasleak zuzendutako ikastaroan Afrikarekin elkarlanean aritzeko era zehatzei buruz gogoeta egin da; eta bestetik, gizarte zibileko erakundeei zuzendutako proposamen lehiaketa bat “Egin gabe dugun horretan, zerbait gehiago egin ote dezakegun Afrikan giza duintasunaren alde egiteko?”

·Lehentasunen kontzientzia orokor batez jabetu

Afrikan giza duintasunaren auziak bost lehentasun handi ditu: hezkuntza, osasuna, elikadura (nekazaritza), Estatua (eta garapena) eta ekonomia-eredua. Ikuspuntu orokor honen barruan kokatu behar dira Afrikan giza duintasunaren aldeko proposamenak. Honek esan nahi du, hezkuntza-, osasuna- eta elikadura-krisiak arintzeko ekintza zehatzen bidez eragitea, esate baterako, krisi hauek ekonomia-, Estatu- eta garapen-ereduekin duten harreman zuzena kontuan izan gabe, kaltegarria izan litekeela. Honek ez du esan nahi eremu hauetan proposamen zehatz, zuzen eta aringarriekin eragin behar ez denik, baizik eta ekintza hauek kontzientzia eta ekintza orokor baten barruan kokatu behar direla, beren egitura-ondorioetan ez ezik zergatietan ere eragina izan dezaten.

·Afrikako sendotasunak indartzea eta bereziki bere giza-ondasuna

Ezin da egin noski bi edo hiru lerrotan Afrikako egoeraren diagnosi bat, baina, Arantzazun Afrikari buruzko bi aste hauetako saioetan entzun dugunari kasu eginez, egitera derrigortuak bagina, honela adieraztera ausartuko ginateke: Afrikak jasaten dituen bidegabekerien arrazoi nagusi bat Afrikako nortasunaren, tradizioaren eta kulturaren gaitasun eta ahalmenekiko bat ez datozen atzerriko ekonomia-, politika-, gizarte- eta garapen-ereduen ezarpen historiko eta bortitza da. Analisi honetan oinarriturik ezartzen dugu, injustizia hauek gainditzen lagundu nahi duen edozein proiektuk irizpide gidari eta zeharkako bat izan beharko duela kontuan:

·Afrikarekin eta honen alde egiten den guztia bere sendotasun tradizionalak, bere subiranotasuna, bere eraikuntza propioaeta bereziki bere giza-ondasuna bultzatuz egiten bada eraldatzaile eta askatzaile izango da. Bere autonomia bultzatzen ez duen eta Afrikarentzat egiten ez den guztiak injustiziak eta botere harreman desorekatuak betikotzen lagun lezake.

Aipaturiko bost lehentasunetan bultza litezkeen Afrikako sendotasunak aurki ditzakegu. Hezkuntzan, osasunean, elikaduran eta nekazaritzan, Estatu eta garapen ereduan ala ekonomia ereduan Afrikak sendotasunak ditu, eta sendotasun hauek bere gizarte- eta kultura-ohiturarekin, bere biziraupen modu historikoekin edo bere politika eta gizarte-antolaketa ereduekin loturik dauden mendetako tradizioekin erlazionatuta daude.

·Entzutea eta senidetze kontzeptua garatzea, han eta hemen

Gizarte zibilak Afrikako giza duintasunaren alde egiteko Afrikara nagusitasunez begiratzen uzten dion “printze ispilua” hautsi beharra dauka. Senidetze kontzeptuak honetan lagun gaitzake. Gizarte zibil antolatuak mota askotako senidetze-proiektuak bultza litzake: familia, hezkuntza, enpresa, udal, osasun, nekazaritza eta politika mailan Honek berdintasunezko harremanak sortzen eta elkarrenganakoak ipintzen lagunduko luke, bost lehentasunetan eragiten uzteko moduan eta beti ere bertako giza-ondasun eta sendotasunak bultzatzeko eta hauetatik ikasteko. Senidetze-konteptua garatzeko eta Afrikako sendotasunak eta giza-ondasuna bultzatzeko ezinbesteko baldintza entzutea da. Ezagutzeko, ulertzeko, ikasteko eta kolaboratzeko nagusitasunaren aurreiritzirik gabe.

Entzutea eta senidetze-kontzeptua Afrikan gara daitezke eta garatu behar dira, baina ezin dugu ahaztu baita Afrika orain gure artean dagoela ere. Emigratzen duten eta gure herrietan eta auzoetan bizi diren afrikarren babesgabetasun eta itxaropen aurpegietan adierazita ikusten dugu. Kasu honetan ere, entzun, harrera egin eta senidetze-kontzeptua gara dezkegu. Horretarako guztiarako, funtsezkoa da gizartearen kontzientzia bultzatzea, batez ere gazteenen artean eta hezkuntzan, eta gizarte zibileko elkarteen eragin- eta komunikazio-ahalmena sendotzea.

·Komunikazio arloarekin zerikusia duten bost proposamen: batek kanpaina bat proposatzen du Afrikari eskertzeko lehen munduari egin dizkion ekarpenak; beste batek, ildo berdinetik, Afrikari buruzko erakusketa ibiltaria eta kontinente hartako egoerarekin zerikusia duten testuen irakurketa kolektiboak egitea proposatzen du, hirugarrenak Afrikaren esperientzia arrakastatsuen eta berritzaileen esperientziei buruz informatzea planteatzen du; eta beste bi proposamen bat datoz, nazioarteko berri-agentziak ez ezik hedabide afrikarrak ere kontuan eduki daitezen aditzera emateko.

·Beste hamabi proposamenek “senidetze” forma desberdinak planteatzen dituzte Afrikaren sendotasunak sustatzeko: (1) esku-sartze edo larderia edozein forma baztertzea, (2) giza-ondasunean inbertitzeko funtsa sortzea, (3) dagoeneko martxan dauden egitasmoetarako dirua erabiltzea, (4) haurtzaroan eta nerabezaroan inbertitzea lankidetzaren zeharkako ardatz gisa, (5) euskal enpresak animatzea Afikan eta Afrikarekin inbertitu dezaten, (6) udal-senidetzeak bultzatzea, (7) familarteko elkartasun zuzena sustatzea, (8) euskal unibertsitateen konpromisoa bilatzea kontinentearekin euren ikerketa-ekintzan, (9) kontzientzia eta nortasun panafrikarra piztea, (10) praktika demokratikoak babestu eta gizarte zibil afrikarra indartzea, (11) emakumeei ahotsa ematea Afrikan, eta (12) munduko ekonomia-eredua berrikusi eta Afrikako autogestio ekonomikoa laguntzea.

·Lau gogoeta-proposamen: (1) geure buruari errealitate afrikarraz galdetzea, (2) gugatik, gure duintasunagatik Afrikak zer egin dezakeen galdetzea, (3) gure ongizateari buruz gogoeta egitea eta (4) segurtasunik eza orokorraz piztutako sentipena gutxitzea.